Krotoszyński Ośrodek Kultury - kok.krotoszyn.pl

Galeria Refektarz KOK wspólnie z Akademią Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu i Uniwersytetem Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu zapraszają na wystawę z cyklu "W pół drogi". To coroczna cykliczna wystawa, podczas której studenci obu uczelni spotykają się oraz konfrontują swoje prace w Krotoszynie „w pół drogi”.

W tym roku (8. edycja) zapraszamy na wystawę prac Katarzyny Gładyś (ASP) i Mikołaja Kurasińskiego (UAP). Wernisaż wystawy odbędzie się w piątek 10 kwietnia o godz. 19:00 w Galerii Refektarz. Wstęp wolny! Wystawa będzie otwarta dla zwiedzających do 30 kwietnia 2026 r.

Katarzyna Gładyś

Studentka V roku Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. W swojej praktyce artystycznej wykorzystuje chaos kolażu, gazety, bibułki, soli, barwników. Oprócz malarstwa interesuje się video, szyciem, ceramiką, mozaiką. W ramach programu Erasmus spędziła semestr studiując na Accademia di Belle Arti di Roma w Rzymie. Jej prace były wystawiane w Galerii MD_S, Ogrodzie Botanicznym, na indywidualnej wystawie w Czasoprzestrzeni, Galerii Neon, w Famie (wszystkie lokalizacje we Wrocławiu). Zaangażowana w charytatywną pomoc dla Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt we Wrocławiu i Ekostraży poprzez Akcję Bezpiecznik.

Katarzyna Gładyś w swojej twórczości podejmuje tematykę walki, brutalności i przemocy, ze szczególnym uwzględnieniem zjawiska polowań na dzikie zwierzęta w polskich lasach. Choć polowanie jest głęboko zakorzenione w świadomości kulturowej i historycznej wielu Polaków, w rzeczywistości oznacza ono zabijanie zwierząt dla sportu - dla przyjemności. Poprzez prezentację imitacji trofeów myśliwskich - skór zwierząt takich jak jelenie, dziki, lisy, borsuki czy bażanty - artystka zwraca uwagę na zorganizowane okrucieństwo wobec zwierząt oraz na nieuzasadnioną gloryfikację tej praktyki.

W realizacjach nawiązuje również do średniowiecznej ikonografii przedstawiającej wojowników oraz sceny bitewne, związane z ideami honoru, sprawiedliwości, śmierci i porażki. Interesują ją szlachetne ideały rycerskie oraz ich współczesna reinterpretacja w kontekście aktualnych wojen i konfliktów. Istotnym wątkiem jej prac jest refleksja nad przemocą - zarówno tą, którą ludzie wyrządzają innym ludziom, jak i zwierzętom.

Artystka eksperymentuje z techniką kolażu. Najpierw ustala paletę barw, następnie maluje gazety, które drze na fragmenty i komponuje na papierze. Szczególną wagę przykłada do wykorzystywania materiałów wtórnych - korzysta z makulatury, nadając jej nowe znaczenie. Pracuje również na papierze półpergaminowym, który barwi ekoliną, a następnie, przy użyciu aerografu, sprayu i szablonów, buduje wielowarstwowe kompozycje.

Mikołaj Kurasiński

Student II roku malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Aktywność artystyczną rozpoczął w 2020 roku, początkowo biorąc udział w amatorskich wystawach zbiorowych. W 2021 roku z grupą lokalnych artystek i artystów założył kolektyw „Safespace”, z którym zorganizował kilkanaście wydarzeń artystyczno-kulturalnych, podejmując tym samym stanowiska wobec różnych problemów społecznych. Od tego samego roku wolontariusz fundacji Kolektyw Chemia, która zajmuje się edukacją nt. tzw. „pigułki gwałtu”.

W listopadzie 2025 roku współzałożył artystyczne stowarzyszenie „Ludzie Zaangażowani”, z którym zorganizował już trzy wystawy zbiorowe. Prywatnie miłośnik muzyki, od kilkunastu lat realizujący swoje zainteresowanie w postaci gry na gitarze elektrycznej.

Malarstwo Mikołaja Kurasińskiego jest oknem do świata widzianego jego oczami i odczuwanego za jego skórą. Jednym z poruszanych przez artystę tematów jest powszechny kryzys cierpienia zwierząt. Mikołaj zwraca uwagę na różne zwyczaje traktowania przez ludzi poszczególnych ich gatunków, w zależności od łatwości ich udomowienia bądź możliwości eksploatacji ich ciał. Obok malarstwa, artysta eksperymentuje nad rozwiązaniami technologicznymi, które umożliwiłyby malarstwo bez konieczności korzystania z produktów pochodzenia zwierzęcego.

Istotna część prac Mikołaja poświęcona jest jego czasom dziecięcym. Obrazy powstały w oparciu o fotografie analogowe z wczesnych lat 2000, znalezionych w albumach rodzinnych. Malarstwo dotyczy również spojrzenia na dziecko w spektrum autyzmu z perspektywy nowozdiagnozowanego dorosłego. Prace te są zatem zarówno nostalgicznym powrotem do beztroskiej, dziecięcej niewinności, jak i formą dialogu pomiędzy artystą a jego dziecięcym wcieleniem.

Pozostałe prace scharakteryzować można jako zgodne z naturą Mikołaja i są one wynikiem oraz wyrazem samoakceptacji. Poszczególne elementy obrazów malarza zdradzać mogą jego zainteresowanie studiowaniem i naturalistycznym reprodukowaniem ilustracji z atlasu anatomicznego. Turpistycznemu, mrocznemu nastrojowi prac zawdzięczać można umiłowanie kina science fiction i horroru, rozwijane od najmłodszych lat autora.

W swojej praktyce, Mikołaj podejmuje także działania, które zwyczajnie sprawiają mu radość, niejednokrotnie nawiązując do swoich ulubionych filmów, teledysków, umieszczając w swoich pracach elementy kultury graffiti lub nacechowując je aktywistyczne.